Παιδικό Όνειρο

Σήμερα λέω να σας μιλήσω για έναν παιδικό σταθμό...

Στο Αγρίνιο υπάρχει ένας παιδικός τελείως διαφορετικός από τους άλλους...

Μάλλον εγώ θα το χαρακτήριζα  ένα μέρος που σου προσέχουν το παιδί σου αλλά περνάει τέλεια...

Εκεί οι κοπέλες έχουν τόση όρεξη για να μάθουν στα παιδιά πράγματα να τα διασκεδάσουν και να τους κάνουν να φεύγουν χαρούμενα...

Τον γιο μου όταν τον είχα πάει το καλοκαίρι ήταν τόσο χαρούμενος και μου έλεγε τι έκαναν με τόσο ενθουσιασμό....

Μου έκανε τρομερή εντύπωση...

Ο γιος μου γενικά δεν πάει με ευχαριστήσει στο σχολείο του, μάλλον γιατί δεν κάνει και κάτι διαφορετικό από ότι στο σπίτι μαζί μου...

Θυμάμαι όταν μας είπαν την ονομασία του σταθμού δεν φανταζόμασταν ότι το όνομα θα ήταν ακριβώς ότι θα ζούσαν τα παιδιά..

Παιδικό Όνειρο...

Και πιο είναι το παιδικό όνειρο των παιδιών?

Να παίζει, να χορεύει, να διασκεδάζει, να μαθαίνει, να κόβει, να κολλάει και να είναι με άτομα που να έχουν όρεξη να ασχολιθούν μαζί τους...

Άμα είστε από το Αγρίνιο ή βρεθείτε εκεί ψάξτε να βρείτε....

Κορίτσια συνεχίστε ν είστε πάντα γεμάτες όρεξη να μαθαίνετε στα παιδιά μας τόσα όμορφα πράγματα...!!!

Εργαζομενη μητερα...!!!

'Έχω καιρό να γράψω γιατί ξεκίνησα δουλειά αν και μπορώ να πω ότι δεν ήταν καθόλου εύκολα τα πράγματα στο σπίτι...

Η άποψη του γιου μου είναι πως οι μαμάδες δεν δουλεύουν και ότι κάθονται στο σπίτι....

Η αλήθεια είναι πως είχαμε πολλά δράματα στο σπίτι την ώρα που έφευγα....

Βέβαια μόλις ξεκίνησε σχολείο ηρέμησαν τα πράγματα και ο μικρός άρχισε να το παίρνει απόφαση...

Μπορώ να πω ότι η δουλειά που ξεκίνησα δεν απέχει καθόλου με αυτό που έκανα στο σπίτι γιατί ξαναθυμάμαι αυτά τα παλιά με τον μικρό μαζί με δυο υπέροχα κορίτσια...

Μαζί τους θυμάμαι ποσό ωραία ήταν όταν ξεκίνησε να περπατάει ο πιτσιρίκος μου.... και οι κουβεντούλες του....

Βέβαια μπορώ να πω ότι έχω διαπιστώσει τι κορίτσι τι αγόρι πλέον άμα το παιδί είναι ζωηρό δεν έχει σχέσει το φύλο του παιδιού.....

Είχα να δουλέψω εδώ και τέσσερα χρόνια και μπορώ να πω ότι μου είχε λείψει μάλλον το είχα ανάγκη να κάνω κάτι εκτός σπιτιού...

Στις αρχές είχα ένα μεγάλο άνχος στο θέμα του μικρού....

Είχα και εγώ συνηθίσει να είμαι στο σπίτι με τον μικρό....

Πλέον και επίσημα είμαι μια εργαζόμενη μητέρα...!!!

Μαμα σε κριση..!!

Τα πλασματάκια μας είναι τα μόνα που μπορούν να μας κάνουν λιώμα με τα λόγια ή τις αγκαλιές αλλά μπορούν να μας φτάσουν και στα όρια μας...

Κάπου είχα διαβάσει ότι μετά τα δυο περνάνε κάτι σαν μικρή εφηβεία,αρχίζω και το πιστεύω...

Βέβαια αυτό που με τρελαίνει είναι όταν τσακώνεσαι και λέει σε όλα όχι ξαφνικά αφού βλέπει ότι δεν το παίρνει γίνεται ξαφνικά μέσα στις γλύκες και τελικά θα κάνει αυτό που του είχες πει...

Είναι βέβαια η ζωή μας και χωρίς αυτά δεν μπορούμε...

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμείς έχουμε περάσει στο στάδιο ότι δεν θέλει να κρατάει το χέρι μας και να πηγαίνει μόνος του γιατί είναι μεγάλος και προσέχει...

Η αλήθεια είναι ότι μεγάλωσε το αγόρι μου....

Πότε ήταν που ήταν μια σταλιά  και έχει γίνει ολόκληρο παλικαράκι 3,5 χρονών...

Τελικά ότι και α μας κάνουν ότι και να πουν πάντα θα τρέξουν μετά στην αγκαλιά μας και θα τα ξεχάσουν όλα...

Καλοκαιρινες Διακοπες

Οι καλοκαιρινές μας διακοπές φέτος είχαν ανάμεικτα συναισθήματα...

Χαράς, Θυμού, κούρασης, απόγνωσης...

Το 2011 ήταν οι πρώτες διακοπές με τον άντρα μου στη Κρήτη φέτος ξαναπήγαμε αλλά αυτήν την φορά με τον γιο μας...

Η Κρήτη έχει πολλές ομορφιές αλλά γίνεται πιο όμορφο ένα μέρος όταν συναντάς και ανθρώπους που έχεις να δεις καιρό και σου έχουν λείψει....

Εκεί το αγόρι μας είδε τις δυο ξαδερφούλες του που λάτρεψε και βέβαια κάνανε κόμμα στις σκανταλιές όπως όλα τα τρίχρονα...

Επειδή με τους ρυθμούς μας λόγο δουλειάς και σχολείο του μικρού πάντα στις διακοπές δενόμαστε περισσότερο και είναι πολύ ωραίο...

Το να πας διακοπές με καράβι με ένα τετράχρονο δεν είναι εύκολη υπόθεση ειδικά όταν πρέπει να τον πείσεις ότι δεν γίνεται να μας ακούσει όλο το καράβι και να τρέχουμε παντού...

Ευτυχώς είχαμε πάρει πολλές προμήθειες σε φαγητό και σε δραστηριότητες  για να τον κρατήσουμε όσο γίνεται πιο ήρεμο....

Τελικά οι διακοπές μας ήταν πολύ ωραίες...

Βέβαια μας λείπει η Κρήτη ήδη και φυσικά οι άνθρωποι μας..

Με το καλό ελπίζω να καταφέρουμε να πάμε ξανά..

Και όποιος δεν έχει πάει ακόμα στην Κρήτη δεν ξέρει τι χάνει....!!!

Θέμα Βαφτιστήρια

Σήμερα λέω να πούμε ένα διαφορετικό θέμα...

Να μιλήσουμε για τα βαφτιστήρια μας....

Έχω διαβάσει σε διάφορα άρθρα το τι πρέπει να κάνει ένας σωστός νονός...

Λοιπόν εγώ τα θεωρώ μπούρδες....

Ένας νονός δεν είναι μόνο το τυπικό μέρος , ούτε τα δώρα και οι υποχρεώσεις...

Για μένα ο σωστός νονός είναι να είναι δίπλα στο παιδί..

Να του παίρνει τα δώρα του που θέλουν όλα τα παιδιά και περιμένουν αλλά να περνάει και ποιοτικό χρόνο με το παιδί..

Μην ξεχνάμε είναι πνευματικός του γονιός..

Εγώ με τον άντρα μου έχουμε δυο βαφτιστήρια σε διαφορετικές ηλικίες...

Αλλά τα λατρεύουμε και θέλουμε να παίζουμε και να περνάμε ώρες μαζί τους...

Τα νιώθουμε σαν παιδιά μας όπως αγαπάμε τον γιο μας έτσι είναι και αυτά...

Δεν κατάλαβα ποτέ αυτούς τους νονούς που ή τα παρατάνε ή τα βλέπουν μόνο σαν υποχρέωση...

Έτσι δείχνουν ότι το έχουν κάνει από υποχρέωση και όχι από αγάπη...

Γι'αυτό πρέπει να διαλέγουμε με προσοχή τον νονό του παιδιού μας...

Εμένα ευτυχώ οι νονοί του γιου μας δεν θα μπορούσαν να ήταν καλύτεροι...

Θέμα παιδότοπος

Μετά από αρκετές μέρες αποχής σήμερα λέω να πούμε ένα θέμα που απασχολεί αρκετές μανούλες...

Παιδότοπος....

Ο παιδότοπος έχει και τα υπέρ του αλλά και τα κατά του....

Ας ξεκινήσουμε από τα υπέρ...

Έχει αρκετές δραστηριότητες να κάνουν τα παιδιά και να διασκεδάσουν...

Σε κάποιους παιδότοπους έχει κοπέλες που τα προσέχουν και τα ψυχαγωγούν....

Μπορεί μια μαμά να πιει έναν καφέ με την ησυχία της και το μικρό της να διασκεδάζει, να χοροπηδάει και να τρέξει όσο θέλει....

Τώρα ας πούμε και τα κατά του...

Είναι εύκολο να μεταδοθούν ιώσεις ...

Μπορεί κάποιο μεγαλύτερο παιδί να χτυπήσει κάποιο μικρότερο ή επίτηδες ή και κατά λάθος....

Η εμπειρία της μαμάς Λίας...!!

Σήμερα θα δούμε την μητρότητα από τα μάτια μιας άλλης μαμά..
Η μαμά Λία μας έστειλε την δική της εμπειρία και τα αισθήματα από την ημέρα που έγινε μαμά..



Μαμά... μια λέξη που κρύβει όλη την αγάπη του κόσμου και όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος τόσο έντονα και εναλλασσόμενα μέσα σε μόλις μερικά λεπτά.

Το να είσαι μαμά δεν είναι ρόλος ούτε υποχρέωση προς το γάμο ή την κοινωνία είναι η ολοκλήρωση της γυναικείας φύσης, η δημιουργία μιας νέας ζωής, το ανακαλύπτεις συνεχώς νέα όρια που μπορείς να φτάσεις υπομονής, αντοχής, πόνου... αλλά κυρίως χαράς, αγάπης, ευτυχίας...

Το πιο μαγικό ταξίδι που ξεκινάει τη στιγμή που ανακαλύπτεις την εγκυμοσύνη και αυτομάτως το χέρι πάει στην κοιλιά να καλωσορίσει το μικρό φιλοξενούμενο που για εννιά μήνες είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου, νιώθει ότι νιώθεις, βιώνει ότι βιώνεις και σου δηλώνει την παρουσία του κάθε στιγμή..

Δεν είναι εύκολο ταξίδι αλλά είναι μοναδικό και κάθε γυναίκα το βιώνει διαφορετικά και αυτή είναι και η μαγεία του...

Πάνε τέσσερα χρόνια από τότε που αντίκρισα για πρώτη φορά την κόρη μου και θυμάμαι και την παραμικρή λεπτομέρεια της γέννησης σαν να ήταν χτες και βλέποντας την κάθε μέρα πόσο έχει μεγαλώσει μου φαίνεται απίστευτο πόσο πολύ αλλάζει συνεχώς...

Το μόνο που δεν αλλάζει είναι η πληρότητα που νιώθω κάθε φορά που με φωνάζει Μαμά...!!!



Σ' ευχαριστούμε μαμά Λία που μας ταξίδεψες στα δικά σου αισθήματα...