Θέμα Βαφτιστήρια

Σήμερα λέω να πούμε ένα διαφορετικό θέμα...

Να μιλήσουμε για τα βαφτιστήρια μας....

Έχω διαβάσει σε διάφορα άρθρα το τι πρέπει να κάνει ένας σωστός νονός...

Λοιπόν εγώ τα θεωρώ μπούρδες....

Ένας νονός δεν είναι μόνο το τυπικό μέρος , ούτε τα δώρα και οι υποχρεώσεις...

Για μένα ο σωστός νονός είναι να είναι δίπλα στο παιδί..

Να του παίρνει τα δώρα του που θέλουν όλα τα παιδιά και περιμένουν αλλά να περνάει και ποιοτικό χρόνο με το παιδί..

Μην ξεχνάμε είναι πνευματικός του γονιός..

Εγώ με τον άντρα μου έχουμε δυο βαφτιστήρια σε διαφορετικές ηλικίες...

Αλλά τα λατρεύουμε και θέλουμε να παίζουμε και να περνάμε ώρες μαζί τους...

Τα νιώθουμε σαν παιδιά μας όπως αγαπάμε τον γιο μας έτσι είναι και αυτά...

Δεν κατάλαβα ποτέ αυτούς τους νονούς που ή τα παρατάνε ή τα βλέπουν μόνο σαν υποχρέωση...

Έτσι δείχνουν ότι το έχουν κάνει από υποχρέωση και όχι από αγάπη...

Γι'αυτό πρέπει να διαλέγουμε με προσοχή τον νονό του παιδιού μας...

Εμένα ευτυχώ οι νονοί του γιου μας δεν θα μπορούσαν να ήταν καλύτεροι...

Θέμα παιδότοπος

Μετά από αρκετές μέρες αποχής σήμερα λέω να πούμε ένα θέμα που απασχολεί αρκετές μανούλες...

Παιδότοπος....

Ο παιδότοπος έχει και τα υπέρ του αλλά και τα κατά του....

Ας ξεκινήσουμε από τα υπέρ...

Έχει αρκετές δραστηριότητες να κάνουν τα παιδιά και να διασκεδάσουν...

Σε κάποιους παιδότοπους έχει κοπέλες που τα προσέχουν και τα ψυχαγωγούν....

Μπορεί μια μαμά να πιει έναν καφέ με την ησυχία της και το μικρό της να διασκεδάζει, να χοροπηδάει και να τρέξει όσο θέλει....

Τώρα ας πούμε και τα κατά του...

Είναι εύκολο να μεταδοθούν ιώσεις ...

Μπορεί κάποιο μεγαλύτερο παιδί να χτυπήσει κάποιο μικρότερο ή επίτηδες ή και κατά λάθος....

Η εμπειρία της μαμάς Λίας...!!

Σήμερα θα δούμε την μητρότητα από τα μάτια μιας άλλης μαμά..
Η μαμά Λία μας έστειλε την δική της εμπειρία και τα αισθήματα από την ημέρα που έγινε μαμά..



Μαμά... μια λέξη που κρύβει όλη την αγάπη του κόσμου και όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος τόσο έντονα και εναλλασσόμενα μέσα σε μόλις μερικά λεπτά.

Το να είσαι μαμά δεν είναι ρόλος ούτε υποχρέωση προς το γάμο ή την κοινωνία είναι η ολοκλήρωση της γυναικείας φύσης, η δημιουργία μιας νέας ζωής, το ανακαλύπτεις συνεχώς νέα όρια που μπορείς να φτάσεις υπομονής, αντοχής, πόνου... αλλά κυρίως χαράς, αγάπης, ευτυχίας...

Το πιο μαγικό ταξίδι που ξεκινάει τη στιγμή που ανακαλύπτεις την εγκυμοσύνη και αυτομάτως το χέρι πάει στην κοιλιά να καλωσορίσει το μικρό φιλοξενούμενο που για εννιά μήνες είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου, νιώθει ότι νιώθεις, βιώνει ότι βιώνεις και σου δηλώνει την παρουσία του κάθε στιγμή..

Δεν είναι εύκολο ταξίδι αλλά είναι μοναδικό και κάθε γυναίκα το βιώνει διαφορετικά και αυτή είναι και η μαγεία του...

Πάνε τέσσερα χρόνια από τότε που αντίκρισα για πρώτη φορά την κόρη μου και θυμάμαι και την παραμικρή λεπτομέρεια της γέννησης σαν να ήταν χτες και βλέποντας την κάθε μέρα πόσο έχει μεγαλώσει μου φαίνεται απίστευτο πόσο πολύ αλλάζει συνεχώς...

Το μόνο που δεν αλλάζει είναι η πληρότητα που νιώθω κάθε φορά που με φωνάζει Μαμά...!!!



Σ' ευχαριστούμε μαμά Λία που μας ταξίδεψες στα δικά σου αισθήματα...

Διακοπες

Το θέμα μου σήμερα είναι οι διακοπές ή και οι εξορμήσεις έστω για 2-3 μέρες  που πρέπει να πάρεις όλο το σπίτι και στην τελική δεν θα τα χρησιμοποιήσεις και όλα αυτά αλλά άμα δεν τα έχεις θα τα αναζητήσεις.

Ειδικά όταν έχεις και μικρό παιδί και λερώνεται ή βρέχεται συνέχεια είναι πρόβλημα...

Αλλά και πολύ διασκεδαστικό για εκείνα... Η εξερεύνηση στην φύση πιστεύω είναι η καλύτερη εκμάθηση... και το καλύτερο παιχνίδι..

Ευτυχώς το καλοκαίρι στεγνώνουν εύκολα τα ρούχα έτσι και να τα λερώσουν όλα θα βρουν καθαρά.

Εγώ σαν παιδί έπαιζα αρκετά στον κήπου του εξοχικού μας...

Ο γιος μου πάλι του αρέσει να παίζει στον κήπο αλλά χωρίς να λερώνετε....

Εγώ πάλι από μικρή αντιπαθούσα τα έντομα ειδικά αυτά που τσιμπάνε αλλά με τον μικρό έχω χειροτερεύσει, μάλλον επειδή δεν θέλω να τσιμπήσει τίποτα τον μικρό...

Πριν κάνω τον μικρό έλεγα εγώ θα τον αφήνω ελεύθερο να παίζει , εννοείται πως τον αφήνω αλλά τρέχω και εγώ από πίσω για σιγουριά....

Τελικά η ισχύει αυτό πυ λένε μόνο όταν κάνεις δικά σου παιδιά θα καταλάβεις τις άλλες μαμάδες...

Καλοκαιράκι

Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη μας εποχή για τον λόγο ότι μπορούμε να βγαίνουμε βόλτες και να πηγαίνουμε στην θάλασσα.

Η θάλασσα είναι και όμορφη αλλά και επικίνδυνη ...

Εμείς λόγο ότι είμαστε στην ηλικία που δεν έχουνε αίσθηση του φόβου, μπαίνουν και πηγαίνουν μέσα χωρίς να τους πάρεις πρέφα.

Την πρώτη μέρα που πήγαμε στην θάλασσα ήπιε όλη την θάλασσα οι βουτιές μας ήταν με ανοιχτό το στόμα, την δεύτερη μέρα ευτυχώς καλύτερα...

Οι καλοκαιρινές βόλτες είναι ωραίες απλά βγαίνεις όταν πέφτει ο ήλιος και περπατάς, πας στις κούνιες και βλέπεις αρκετό κόσμο.

Το καλοκαιράκι είναι όμορφο αλλά και με πολλά προβλήματα, όπως ότι βγαίνουν τα κουνούπια, οι κατσαρίδες και έχει αρκετή ζέστη.

Και ειδικά όταν μένεις στην πόλη και δεν έχεις κοντά θάλασσα να πας να δροσιστείς....

Για εμάς το καλοκαίρι αυτό έφερε και αλλαγές..

Μπήκαμε στην φάση μαμά δεν θέλω να κοιμηθώ το μεσημέρι..

Μαμά θέλω να τρώω κάθε μέρα καρπούζι..

Δεν ακούω την μαμά μου...

Να κάνω ψεύτικες συμφωνίες για το συμφέρον μου...

Το μόνοπου έχω να πω είναι υπομονή φάσεις περνάνε....

Σχολική γιορτή

Σήμερα κάναμε την σχολική γιορτή στον παιδικό του χρόνου και επίσημα το αγόρι μου θα είναι προνήπιο.

Φτιάξανε ένα καρπούζι συγκεκριμένα το ζωγραφίσανε, στίψανε λεμόνια για να φτιάξουν λεμονάδα και ζωγραφίσανε ένα ψαράκι.

Η χαρά του σήμερα που πήγαμε όλοι μαζί και τον είδαμε να φτιάχνει τις κατασκευές του και να παίζει με τους συμμαθητές του ήταν απερίγραπτη.

Σκεφτόμουν ότι από πέρσι που πήγε έμαθε τόσα πολλά, διασκέδασε και έπαιξε με άλλα παιδάκια εμένα μου αρκεί.

Ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα και δεν το καταλαβαίνουμε τελικά..

Σε δυο χρόνια θα πάει δημοτικό ήδη το σκέφτομαι και λέω πότε πέρασε ο καιρός, πότε ήταν ένα τόσο δα πλασματάκι που με κοίταζε στα μάτια και περίμενε απλά από μένα μία αγκαλιά και ένα φιλί και τώρα έρχεται και με παίρνει αγκαλιά και μου λέει τόσο ωραία λόγια που εννοείται λιώνω.

Την ώρα που πηγαίναμε στην γιορτή σκεφτόμουν ότι του χρόνου θα πει και το πρώτο του ποίημα και θα νιώσω τόσο περήφανη και συγκινημένη.

Η αλήθεια είναι ότι το δηλώνω είμαι χαζομαμά  και δεν μπορώ πάντα να του κρατάω τα νεύρα μου όταν τον μαλώνω και γελάω.

Αλλά το θέμα είναι αυτά χαρούμενα και ευτυχισμένα και ας μας τρελαίνουν με τις σκανταλιές τους....

Περί φαγητού

Σήμερα λέω να πούμε για ένα θέμα που αγχώνει αρκετά της νέες μαμάδες, και αυτό δεν είναι άλλο από το φαγητό.

Θυμάμαι σκεφτόμουν και έλεγα μακάρι όταν κάνω παιδί να τρώει, γιατί άμα δεν τρώει τι θα το κάνω..

Ευτυχώς το αγόρι μου ήταν εύκολο παιδί από μωρό...

Θυμάμαι μας κοίταζε στο στόμα όταν τρώγαμε κάτι και δεν του δίναμε

Όποτε έβλεπε ότι ερχότανε πιάτο και κουτάλι ήξερε πως ήταν για εκείνον και εννοείται η χαρά του τεράστια...

Τελικά πιστεύω πως όλα τα παιδιά μπορούν να φάνε αρκεί να τους βρεις το κουμπί τους, εντάξει δεν λέω δεν είναι πάντα εύκολο αρκεί να προσπαθούμε και να μην τα παρατάμε.

Όταν ξεκίνησε να τρώει και δεν είχε περπατήσει ακόμα ήταν μπουλουκάκι αλλά εμένα μου άρεσε, βέβαια μόλις περπάτησε έφυγαν και τα κιλά και όλα

Αφού πολλοί νομίζουν ακόμα και η παιδίατρος μας ότι δεν τρώει, που να ήξεραν όμως ότι πολλές φορές τον κυνηγάω να σταματήσει να τρώει γιατί με τους συνδυασμούς που κάνει κάτι θα τον πειράξει και δεν θα ξέρουμε τι είναι αυτό.

Δεν θα ξεχάσω ένα βραδύ το ότι είχε φάει ότι βρει και ξαφνικά μας ζητάει ελιές και στο καπάκι τρώει γλυκό του κουταλιού σταφύλι, εντάξει εκεί νομίζω τα είδα όλα.